கவிதைபடைப்புகள்

கருப்பு நிலா

அந்த வெள்ளை வானத்தில் உருண்ட கருப்பு நிலா….

திடீரென முன்னே சிவப்பாய் படர்ந்து ஆறாய் ஓட எங்கோ இருந்த உப்பு துகள்கள் உருண்டு திரண்டன….

தாங்காத வலிகளால் வெளியேற எத்தனித்தன….

முன்னே தெரிந்த உருவங்களை பார்த்து…..

“இவர்களா இப்போது வெளிவந்தால் என்னை கோழை என்பர் வேறொரு சமயம் பார்ப்போம் ”

மற்றொரு முறை அதே வலி…
இப்பொது முன்னே வேறு உருவங்கள்தான்….
ஆனாலும் வெளிவந்தால் வருத்தப்படுவர்…..

ஆறுதல் தேடி ஓரமாய் ஒதுங்குவோம்….

இந்த முறை கொடுமையான வலி இப்போதாவது வெளியேறலாமா…..
வெளியேறினால் முன்னே உள்ள உருவங்கள் என்னை எள்ளி நகையாடுமே…..

இவ்வாறாக ஒவ்வொரு முறையும் புதையுண்ட கண்ணீர் துளிகளும் புதைக்கப்பட்ட மாயணமாகவே சில பெண்களின் கண்களும்…..

Spread the love

இரஞ்சிதபிரியா.மு

கதை, கவிதை, கட்டுரை போன்றவற்றை பொழுதுபோக்காக எழுதி வருகிறேன்

Related Articles

error: Copy Right Hello Madurai !!
Open chat